Görme yetersizliği, bireyin görme gücünün kısmen ya da tamamen azalması sonucu eğitim ve sosyal yaşamının etkilenmesi durumudur.

Görme yetersizliği, bireyin öğrenme sürecini ve sosyal uyumunu doğrudan etkileyebilir.

Görme yetersizliği ne kadar erken fark edilirse, müdahale ve tedavi imkanları o kadar artar.

Tam görme kaybı olan bireyler hiçbir şeyi göremezken, az gören bireyler nesneleri yakından veya sınırlı şekilde algılayabilir.

Görme yetersizliği doğuştan olabileceği gibi, doğum sonrası gelişen sağlık sorunları nedeniyle de ortaya çıkabilir.

Tedavi mümkün olmadığında bile, erken eğitim ve destek ile bireyin yaşam kalitesi ve bağımsızlığı artırılabilir.